1 Wybór wzoru
Nic nie pasuje do wszystkich filtrów naraz. Trzeba zdjąć jeden.
Własny projekt
Kształt i kolory do wyboru, podgląd od razu.
Mapa świata
Pokazuje pochodzenie odwiedzających na mapie świata.
Europa
Azja
Afryka
Ameryka Północna
Ameryka Południowa
Oceania
Klasyki od 2006 (100)
2 Ustawienia
Wersja na żywo to mały skrypt zamiast obrazka. Co 30 sekund sprawdza, kto jest właśnie na stronie, i liczy dokładnie raz – przy ładowaniu mapy.
Przezroczyste pasuje do jasnych i ciemnych stron. Wszystko jest w adresie obrazka, nie trzeba nic zapisywać.
Wariant bitmapowy z 2006 - 50 czcionek, 15 szablonów.
Pokazuje flagę każdego kraju i liczbę odwiedzających stamtąd. Liczba krajów wynika z formatu i rozmiaru.
Wybór wielu przez Ctrl lub ⌘. Ukryte kraje są nadal liczone, tylko nie widać ich na obrazku.
Pokazuje obok liczby, jak wyglądało ostatnie siedem dni. Zmierzone: kosztuje 120 bajtów przez łącze — przy pigułce linia stoi za liczbą, przy prostym liczniku pod nią. Licznik bez historii nie pokazuje linii i zostaje tej samej wielkości.
Licznik niesie obie wersje i pokazuje tę, która pasuje do ustawienia odwiedzającego – ustawienia urządzenia, nie tej strony. Zmierzone kosztuje to około jednej czwartej więcej, a nie dwa razy tyle: gzip widzi ten sam rysunek dwa razy. Liczby są na „Ile waży licznik".
Wszystko tutaj jest opcjonalne – licznik działa i bez tego.
Jeśli link zaginie
Do tych statystyk wraca ten, kto zna numer licznika. Kto woli go nie pamiętać, podaje adres e-mail: wyślemy dokładnie jeden list z linkiem w środku. Dopiero kliknięcie w nim zapisuje adres — kto go sam nie wpisał, wyrzuca list i nic nie zostaje zapisane.
Adres służy tylko jednemu: na żądanie wysłać ten link jeszcze raz. Żadnych reklam, żadnego przekazywania, żadnego newslettera. Tutaj można go w każdej chwili usunąć.
Google reCAPTCHA sprawdza to zgłoszenie pod kątem nadużyć; dane trafiają do Google. Skrypt ładuje się dopiero po otwarciu formularza.
Każde kliknięcie w link liczy się jako zdarzenie, nazwane według celu – nie według tekstu linku. Własne strony noszą nazwę swojej ścieżki („kontakt"), linki na zewnątrz – nazwę gospodarza („ex-facebook-com"). Obowiązuje zwykły limit: najwyżej 50 różnych nazw; po jego osiągnięciu nowe nie dochodzą.
Domyślnie włączone – odznaczenie wyłącza. Liczone jest, która strona następuje po której, jako suma, a nie jako ścieżka jednej osoby. Dwie odsłony należą do siebie, jeśli dzieli je mniej niż pół godziny. W raporcie przejście pojawia się dopiero od 5 razy.
Dodaje data-screen="1" do kodu skryptu. Skrypt odczytuje wtedy te trzy wartości z urządzenia odwiedzającego. To jest dostęp do urządzenia końcowego; w zależności od prawa, któremu podlega strona, może wymagać zgody odwiedzających. Domyślnie wyłączone.
Więcej ustawień
Odsłony liczą każde wyświetlenie, unikalni odwiedzający liczą każdą osobę raz dziennie. Liczba odwiedzających to suma wartości dziennych; jest prowadzona od 01.01.2026, więc na starszych licznikach jest niższa niż liczba odsłon.
Od 2 do 20 znaków: litery, cyfry, „-" i „_". /live/<numer> nadal działa obok tego. Puste pole = bez aliasu.
Puste pole = bez hasła. Z hasłem strona /live/<numer> zapyta o nie, zanim pokaże liczby. Co najmniej 6 znaków, hasła nie da się odzyskać – warto je zapisać.
Pojedynczy adres albo cały zakres (83.10.1.0/24). Zakres jest zwykle lepszy: większość łączy dostaje nowy adres codziennie, ale sieć wokół niego zostaje ta sama. Wpisane tu dane są zapisane jawnie i można je w każdej chwili usunąć. To wejście pochodzi teraz z .
Co na twojej stronie stoi nad i pod kulą. Kształt i wygląd wybierasz tutaj u góry – kula na twojej stronie pokaże je tak, bez tych przełączników. „Żadne” zostawia tylko kulę i odnośnik pod nią.
Tylko liczniki wektorowe: pozostają ostre w każdym rozmiarze. Wartość jest w adresie obrazka, nie trzeba nic zapisywać.
3 Wstawienie kodu
Markdown, BBCode i HTML <img> osadzają sam obrazek. Liczy tak samo i zgłasza też, na której podstronie stał – serwer odczytuje to z nagłówka Referer. Otwarte zostaje tylko, skąd odwiedzający przyszedł na stronę: to wie wyłącznie przeglądarka, a zapytać potrafi jedynie wersja HTML ze skryptem.
Bez skryptu licznik nie wie, na której stronie stoi, więc lista stron zostaje pusta. Wpisany tu adres daje jej wpis; wystarczy ukośnik na początku, resztę licznik weźmie z pochodzenia. Lepiej zostawić puste, jeśli ten sam kod stoi na wielu stronach, na przykład w podpisie na forum — stała wartość byłaby wtedy nieprawdziwa dla wszystkich pozostałych.
Gdzie to wkleić?
chomikuj.pl
Licznik wstawia się w opisie chomika. Opis nie przyjmuje skryptów – dlatego zamiast pierwszej linijki służy zakładka „HTML <img>", a adres własnej strony trafia w pole poniżej, żeby statystyka wiedziała, gdzie liczy.
WordPress
Wygląd → Widżety, albo w edytorze bloków w wybranym miejscu: dodaje się blok „Własny HTML" i wkleja do niego kod. Musi to być blok „Własny HTML", a nie „Akapit" – akapit pokaże kod jako tekst, zamiast go wykonać.
Pobierz wtyczkę (zip) — shortcode [stats4u] albo automatycznie w stopce
WordPress.com
Uwaga, to nie to samo co własny WordPress: w darmowym planie WordPress.com usuwa script, iframe i embed z bloku „Własny HTML". Licznik po prostu się nie pojawi, bez żadnego komunikatu. Skrypty są dopuszczone dopiero w planie płatnym z włączonymi funkcjami hostingu. Tutaj służy zakładka Markdown – sam obrazek przechodzi w każdym planie.
Blogger
Układ → Dodaj gadżet → HTML/JavaScript. Kod wklejony, zapisany, gotowe.
Ghost
Settings → Code injection → Site footer. Jeśli licznik ma stać w konkretnym miejscu, a nie na samym dole, jego miejsce jest w szablonie.
Wix
Dodaj → Umieść → Umieść kod HTML → Wprowadź kod, wklej, zaktualizuj. Dwie rzeczy: Wix wkłada kod do odizolowanej ramki, więc licznik widzi adres tej ramki, a nie własnej strony – lista podstron zostanie tu pusta. I adres musi być https, http Wix odrzuci.
Squarespace
Edytuj stronę → Dodaj blok → Code. JavaScript i ramki iframe działają tam dopiero od planu Core; w Personal i Basic blok zostanie pusty. HTML i Markdown działają natomiast w każdym planie – blok przestawia się na Markdown, a kod bierze się z zakładki Markdown.
Neocities
index.html otwiera się w edytorze, a kod wkleja się przed </body>. Tyle – własny HTML jest tam dozwolony bez ograniczeń.
Hugo, Jekyll, Astro
Do szablonu, nie do wpisu: layouts/partials/footer.html (Hugo), _includes/footer.html (Jekyll) albo src/components/Footer.astro (Astro). Jeśli licznik ma stać tylko w jednym wpisie, służy zakładka Markdown, a kod wpisuje się wprost w treść.
Liczenie także kliknięć i pobrań
Zdarzenie to coś, co ktoś robi – kliknięcie w „Kontakt", wysłany formularz, pobranie pliku. Atrybut trafia do elementu albo wywoływana jest funkcja:
<a href="/contact" data-s4u-event="contact">…</a>
<script>s4u.event('form-sent');</script>Najwyżej 50 różnych nazw na licznik i 300 zdarzeń na godzinę i adres. Nazwa jest zapisywana małymi literami, spacje zamieniane na myślniki.
Przeprowadzka z innego licznika
Co przechodzi razem: nic. Starego stanu nie da się przenieść — żadna usługa licznikowa nie wydaje swoich liczb innej, a liczba, którą byśmy po prostu ustawili, byłaby zmyślona. Nowy licznik zaczyna od zera. Kto chce zachować stary stan, zostawia stary obrazek obok jako cichą pamiątkę albo wpisuje starą liczbę w tekst.
Sprawdzenie, czy działa
Adres strony, na której ma stać licznik. Pobierzemy ją raz i pokażemy, co widzimy.