Η διεύθυνση μιας σελίδας δεν είναι πάντα μία
Σχετικά με το περιεχόμενο και τον έλεγχό του
Σε αυτό το άρθρο
Η ιδέα μιας ενιαίας, μοναδικής διεύθυνσης για κάθε έγγραφο στο διαδίκτυο είναι ένα θεωρητικό ιδανικό που σπάνια συμπίπτει με την τεχνική πραγματικότητα. Στην πράξη, μια μεμονωμένη ιστοσελίδα είναι συχνά προσβάσιμη από πολλές διαφορετικές διαδρομές.
Ένα συνηθισμένο παράδειγμα είναι η χρήση του παραδοσιακού προθέματος «www». Ένα domain είναι συχνά προσβάσιμο τόσο με όσο και χωρίς αυτό το πρόθεμα, με αποτέλεσμα δύο τεχνικά διαφορετικές διευθύνσεις που προσφέρουν ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο.
Παρομοίως, η μετάβαση στις ασφαλείς συνδέσεις σημαίνει ότι ένας ιστότοπος μπορεί να είναι διαθέσιμος τόσο μέσω του παλαιότερου, μη κρυπτογραφημένου πρωτοκόλλου όσο και μέσω του σύγχρονου, ασφαλούς. Ενώ οι αναγνώστες σχεδόν δεν αντιλαμβάνονται αυτές τις παραλλαγές, για τα αυτοματοποιημένα εργαλεία μέτρησης δημιουργούν σημαντικές δυσκολίες.
Μία σελίδα, τέσσερις καταχωρίσεις
Όταν ζητείται ένα εξωτερικό γραφικό, ο διακομιστής καταγράφει τη διεύθυνση της σελίδας που περιέχει την εικόνα. Αυτή η πληροφορία, η σελίδα παραπομπής (referrer), καταγράφεται εντελώς κατά γράμμα.
Αν ένας επισκέπτης έρθει μέσω της ασφαλούς διεύθυνσης με το πρόθεμα, η καταμέτρηση καταγράφει μια προβολή γι’ αυτή τη συγκεκριμένη σειρά χαρακτήρων. Αν ο επόμενος επισκέπτης έρθει μέσω της μη κρυπτογραφημένης διεύθυνσης χωρίς το πρόθεμα, το σύστημα καταγράφει μια προβολή για μια εντελώς διαφορετική σειρά χαρακτήρων.
Χωρίς παρέμβαση, η εσωτερική βάση δεδομένων αντιμετωπίζει αυτές τις παραλλαγές ως εντελώς ξεχωριστούς ιστοτόπους. Η σελίδα στατιστικών θα εμφανίσει τελικά μια κατακερματισμένη λίστα, με το συνολικό κοινό μοιρασμένο αυθαίρετα σε τρεις ή τέσσερις ελαφρώς διαφορετικές εκδοχές της ίδιας ακριβώς διεύθυνσης.
Τι κοστίζει ο διαχωρισμός
Αυτός ο κατακερματισμός δυσκολεύει άσκοπα την εκτίμηση της πραγματικής απήχησης ενός έργου. Για να βρει το πραγματικό σύνολο, ο διαχειριστής του ιστοτόπου πρέπει να προσθέσει με το χέρι τους αριθμούς όλων των διαφορετικών παραλλαγών της διεύθυνσης.
Επιπλέον, αυτός ο διαχωρισμός μειώνει τη φαινομενική δημοτικότητα της σελίδας σε κάθε δημόσια κατάταξη ή λίστα.
Ένα πολυσύχναστο κοινοτικό φόρουμ μπορεί να φαίνεται ότι έχει μόνο ένα κλάσμα της πραγματικής του κίνησης, απλώς επειδή το κοινό του μοιράζεται εξίσου ανάμεσα στην ασφαλή και στη μη ασφαλή διεύθυνση. Η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί μια συνειδητή στρατηγική για την ενοποίηση των εισερχόμενων δεδομένων και την παρουσίαση μιας συνεκτικής εικόνας, ώστε οι πανομοιότυπες σελίδες να μετρώνται μαζί.
Μία διεύθυνση, επιβεβλημένη από τον διακομιστή
Η πιο αξιόπιστη λύση σε αυτό το πρόβλημα εφαρμόζεται απευθείας στον ιστότοπο που φιλοξενεί το περιεχόμενο. Με αυστηρούς κανόνες προώθησης στον κύριο διακομιστή ιστού, ο διαχειριστής μπορεί να εξασφαλίσει ότι όλες οι παραλλαγές ανακατευθύνονται αυτόματα σε μία ενιαία, κανονική (canonical) διεύθυνση.
Αν κάποιος πληκτρολογήσει τη διεύθυνση χωρίς το πρόθεμα, ο διακομιστής στέλνει αμέσως στο πρόγραμμα περιήγησης εντολή να φορτώσει στη θέση της την εκδοχή με το πρόθεμα.
Έτσι το εργαλείο μέτρησης λαμβάνει πάντα ακριβώς την ίδια συμβολοσειρά παραπομπής, και οι αριθμοί συγκεντρώνονται πλήρως σε μία ενιαία καταχώριση στη βάση δεδομένων. Αυτή η προσέγγιση όχι μόνο τακτοποιεί τα στατιστικά, αλλά βελτιώνει σημαντικά και τη συνολική δομή του ιστοτόπου.
Εναλλακτικά, συγχώνευση εκ των υστέρων
Όταν δεν είναι δυνατό να αλλάξουν οι ρυθμίσεις του διακομιστή, πρέπει το ίδιο το εργαλείο μέτρησης να προσφέρει έναν μηχανισμό ενοποίησης. Πολλά συστήματα διαθέτουν μια εσωτερική λειτουργία ομαδοποίησης, που επιτρέπει να συνδεθούν μεταξύ τους στη βάση δεδομένων περισσότερες σχετικές διευθύνσεις.
Ο διακομιστής εξακολουθεί να καταγράφει τις διαφορετικές παραλλαγές, αλλά το επίπεδο παρουσίασης τις συγχωνεύει σε μία γραμμή στη σελίδα στατιστικών. Αν και αυτό δεν διορθώνει τις υποκείμενες δομικές ασυνέπειες του ιστοτόπου, λύνει ουσιαστικά το πρόβλημα της αναφοράς και δίνει μια καθαρή επισκόπηση του συνόλου των προσβάσεων, χωρίς να χρειάζονται εξωτερικές προσαρμογές.