Het pagina-adres is niet altijd één adres

Het idee van één uniek adres voor elk document op het internet is een theoretisch ideaal dat zelden met de technische werkelijkheid overeenkomt. In de praktijk is één webpagina vaak via meerdere verschillende wegen bereikbaar.

Een gangbaar voorbeeld is het traditionele voorvoegsel van het wereldwijde web. Een domein is vaak zowel met als zonder dat voorvoegsel te bereiken, wat twee technisch verschillende adressen oplevert die precies dezelfde inhoud tonen.

Ook betekent de overgang naar beveiligde verbindingen dat een site zowel via het oudere, onversleutelde protocol als via het moderne, beveiligde bereikbaar kan zijn. Menselijke lezers merken die verschillen nauwelijks, maar ze leveren automatische meetgereedschappen flinke problemen op.

Eén pagina, vier vermeldingen

Wordt een extern plaatje opgevraagd, dan legt de server het adres vast van de pagina waarin de afbeelding stond. Dat gegeven, de verwijzer, is volstrekt letterlijk.

Komt een bezoeker binnen via het beveiligde adres met voorvoegsel, dan legt de telling een treffer voor precies die tekenreeks vast. Komt de volgende bezoeker binnen via het onversleutelde adres zonder voorvoegsel, dan legt het systeem een treffer voor een volstrekt andere tekenreeks vast.

Zonder ingrijpen behandelt de interne database die varianten als volstrekt verschillende websites. De statistiekpagina toont dan uiteindelijk een versnipperde lijst, met het totale publiek willekeurig verdeeld over drie of vier iets verschillende versies van precies hetzelfde webadres.

Wat de splitsing kost

Die versnippering maakt het onnodig lastig het werkelijke bereik van een project te beoordelen. Om het echte totaal te vinden, moet de beheerder de getallen van alle adresvarianten met de hand optellen.

Bovendien verdunt die splitsing de schijnbare populariteit van de pagina in openbare ranglijsten.

Een druk bezocht gemeenschapsforum kan lijken maar een deel van zijn werkelijke verkeer te hebben, eenvoudigweg omdat het publiek gelijkmatig over het beveiligde en het onbeveiligde adres verdeeld is. Dat aanpakken vraagt om een bewuste aanpak om de binnenkomende gegevens samen te voegen en een samenhangend beeld te geven, zodat identieke pagina's samen geteld worden.

Eén adres, door de server afgedwongen

De robuustste oplossing voor dit probleem wordt rechtstreeks doorgevoerd op de website die de inhoud huisvest. Door strikte doorstuurregels op de webserver in te stellen, kan de beheerder ervoor zorgen dat alle varianten vanzelf naar één canoniek adres doorverwijzen.

Typt iemand het adres zonder voorvoegsel, dan stuurt de server de browser meteen de opdracht in plaats daarvan de versie met voorvoegsel te laden.

Zo krijgt het meetgereedschap altijd precies dezelfde verwijzerreeks binnen, en worden de getallen tot één samenhangende vermelding in de database samengevoegd. Die aanpak ruimt niet alleen de statistieken op maar verbetert ook de opbouw van de website aanzienlijk.

Achteraf samenvoegen als alternatief

Is de serverconfiguratie niet te wijzigen, dan moet het meetgereedschap zelf een manier bieden om samen te voegen. Veel systemen bieden een interne groepeerfunctie waarmee meerdere verwante adressen in de database aan elkaar gekoppeld kunnen worden.

De server legt de varianten nog steeds apart vast, maar de weergave voegt ze op de statistiekpagina tot één regel samen. Dat lost de onderliggende structurele onregelmatigheden van de website niet op, maar het lost het rapportageprobleem wel op en geeft een schoon overzicht van de opgetelde bezoekaantallen zonder externe aanpassingen.