Δώδεκα διευθύνσεις URL για ένα άρθρο

Κάθε άρθρο αυτού του ιστολογίου βρίσκεται σε δώδεκα διευθύνσεις. Οι έντεκα φέρουν πρόθεμα γλώσσας — /en/blog/…, /de/blog/… και άλλα εννέα — και η δωδέκατη δεν έχει καθόλου πρόθεμα. Αυτή διαβάζει την κεφαλίδα Accept-Language του προγράμματος περιήγησης και απαντά σε όποια από τις έντεκα γλώσσες αναγνωρίζει.

Στις 27 και 28 Αυγούστου, οι ανιχνευτές ζήτησαν 1.609 σελίδες του ιστολογίου από αυτόν τον ιστότοπο. Οι αναγνώστες ζήτησαν 628.

Τι λένε ήδη οι σελίδες η μία στην άλλη

Και οι δώδεκα λένε τα ίδια τρία πράγματα στο head τους, και σήμερα έλεγξα και τα τρία αντί να εμπιστευτώ τον κώδικα.

Ο σύνδεσμος canonical κάθε σελίδας δείχνει στην ίδια τη σελίδα. Έντεκα γραμμές hreflang κατονομάζουν τις αδελφές γλωσσικές εκδοχές, και μια δωδέκατη ορίζει τη διεύθυνση χωρίς πρόθεμα ως x-default, επειδή αυτή η διεύθυνση δεν ανήκει σε καμία συγκεκριμένη γλώσσα. Η διεύθυνση χωρίς πρόθεμα απαντά με Vary: Accept-Language, Accept-Encoding, ώστε οτιδήποτε κάνει προσωρινή αποθήκευση μπροστά της να γνωρίζει ότι το περιεχόμενο εξαρτάται από μια κεφαλίδα του αιτήματος.

Η διαπραγμάτευση λειτουργεί. Ένα αίτημα για την ίδια διεύθυνση URL με Accept-Language: de επιστρέφει σελίδα με σήμανση lang="de", με ja ιαπωνική σελίδα, με έναν κωδικό που δεν χρησιμοποιεί κανείς, αγγλική. Δώδεκα αιτήματα που εναλλάσσονταν μεταξύ τεσσάρων γλωσσών επέστρεψαν τέσσερα σωστά περιεχόμενα τρεις φορές το καθένα, άρα η προσωρινή μνήμη σελίδων έχει ως κλειδί τη γλώσσα και όχι μόνο τη διαδρομή.

Αυτό ακριβώς ζητά η προδιαγραφή: μια πλήρη, αμοιβαία ομάδα, όπου κάθε μέλος κατονομάζει τον εαυτό του και όλα τα αδέλφια του. Είναι η διάταξη που επιτρέπει σε μια μηχανή αναζήτησης να αντιμετωπίζει δώδεκα διευθύνσεις ως ένα άρθρο σε δώδεκα γλώσσες αντί για δώδεκα άρθρα που ανταγωνίζονται μεταξύ τους.

Δεν κάνει κανέναν να ζητά λιγότερα

Επίσης δεν μειώνει τις λήψεις, και το αρχείο καταγραφής πρόσβασης το λέει χωρίς μεγάλο περιθώριο ερμηνείας.

Ο ClaudeBot έκανε 396 αιτήματα στο ιστολόγιο για 36 άρθρα — ακριβώς 11,0 γλωσσικές εκδοχές για το καθένα, κάθε γλώσσα, κάθε φορά. Ο bingbot είχε μέσο όρο 8,7 σε 37 άρθρα, ο PetalBot 6,0, ο Applebot 4,3. Ο SemrushBot έφτασε το 1,8. Ο Googlebot έκανε 72 αιτήματα για 42 άρθρα, κατά μέσο όρο 1,5 γλωσσικές εκδοχές ανά άρθρο, και είναι ο μόνος από τους έξι που συμπεριφέρεται σαν να τον έφτασε η σήμανση.

Συνολικά, οι ανιχνευτές άγγιξαν τουλάχιστον μία φορά 73 από τα 76 άρθρα, και τα 68 από αυτά σε περισσότερες από μία γλώσσες. Ο μέσος όρος ήταν 7,84 γλωσσικές εκδοχές ανά άρθρο από τις έντεκα.

Τίποτα από αυτά δεν αποτελεί παραβίαση. Το hreflang είναι μια υπόδειξη για το πώς σχετίζονται οι σελίδες, που απευθύνεται στο τμήμα μιας μηχανής αναζήτησης το οποίο αποφασίζει ποιο αποτέλεσμα θα εμφανίσει. Δεν είναι εντολή προς το τμήμα που αποφασίζει τι θα κατεβάσει. Ένας ανιχνευτής που δεν έχει δει ποτέ το /uk/blog/… δεν έχει τρόπο να ξέρει ότι πρόκειται για μετάφραση μέχρι να το ζητήσει και να διαβάσει το head — η σήμανση μπορεί να επιδράσει μόνο μετά το αίτημα που θα μπορούσε να είχε γλιτώσει.

Τι κοστίζει

Λιγότερο απ' όσο αφήνει να εννοηθεί η παραπάνω παράγραφος. Αν προστεθούν στις 1.609 σελίδες άρθρων οι σελίδες επισκόπησης και ετικετών του ιστολογίου, οι ανιχνευτές έστειλαν 1.689 αιτήματα κάτω από το /blog: 0,5 τοις εκατό των 373.019 αιτημάτων που εξυπηρέτησε αυτός ο εικονικός διακομιστής σε δύο μέρες, και 19,9 MB από τα 4.363 MB που έστειλε. Μια σελίδα του ιστολογίου επιστρέφεται σε περίπου ένα δέκατο του δευτερολέπτου, οπότε ολόκληρη η ενδεκαπλή ανίχνευση κοστίζει κάπου ογδόντα δευτερόλεπτα χρόνου επεξεργαστή την ημέρα.

Ο χάρτης ιστότοπου κοστίζει λίγο περισσότερο απ' ό,τι περίμενα. Περιέχει 3.136 διευθύνσεις με 13.248 επισημάνσεις εναλλακτικής γλώσσας: 1,85 MB XML, 35 KB συμπιεσμένος. Ξαναχτίζεται το πολύ κάθε έξι ώρες, γι' αυτό ένα άρθρο που δημοσιεύεται στη μία και δέκα το μεσημέρι εμφανίζεται εκεί πλήρες μερικές ώρες αργότερα και όχι αμέσως.

Τίποτα σε αυτούς τους αριθμούς δεν αξίζει να αλλάξει. Ο μόνος μοχλός που θα μείωνε τις λήψεις είναι να μην υπάρχουν οι διευθύνσεις, και οι διευθύνσεις είναι ακριβώς το ζητούμενο.

Αναγνώστες και ανιχνευτές θέλουν διαφορετικά πράγματα

Οι ίδιες δύο μέρες, χωρισμένες ανά γλώσσα, δείχνουν δύο αρκετά διαφορετικές συνήθειες.

Οι ανιχνευτές κατανέμονται σχεδόν ομοιόμορφα: μεταξύ 5,5 και 10,5 τοις εκατό των αιτημάτων τους στο ιστολόγιο πήγαν σε καθεμία από τις έντεκα εκδοχές με πρόθεμα, και επιπλέον 16 τοις εκατό σε αυτήν χωρίς πρόθεμα. Αυτό είναι το αποτύπωμα κάποιου που διατρέχει μια λίστα.

Οι αναγνώστες δεν κατανέμονται ομοιόμορφα. Το 38 τοις εκατό των αιτημάτων τους πήγε στη διεύθυνση χωρίς πρόθεμα και άλλο ένα 18 τοις εκατό στο /en/, άρα περισσότερα από τα μισά έφτασαν είτε στα αγγλικά είτε μέσω διαπραγμάτευσης. Τα υπόλοιπα μοιράζονται σε δέκα γλώσσες, με μεγαλύτερη τα γερμανικά στο 7 τοις εκατό και μικρότερη τα γαλλικά στο 2 τοις εκατό.

Αυτό το υπόλοιπο 44 τοις εκατό είναι ο μοναδικός λόγος ύπαρξης των γλωσσικών διαδρομών. Είναι επίσης αρκετά μικρό ώστε θα ήταν εύκολο να υποστηρίξει κανείς ότι οι γλωσσικές διαδρομές περισσεύουν — που είναι το ίδιο λάθος με το να διαβάσει τη στήλη των ανιχνευτών και να συμπεράνει ότι οι σελίδες είναι δημοφιλείς.

Τι γενικεύεται

Μια σωστή υπόδειξη δεν είναι εντολή. Όλα όσα βρίσκονται στο head αυτών των σελίδων είναι σωστά, αμοιβαία και επαληθεύσιμα, και πέντε από τους έξι ανιχνευτές κάνουν λήψεις σαν να μην υπήρχε τίποτα από αυτά. Η προδιαγραφή περιγράφει τι σημαίνει η σήμανση, όχι τι θα κάνει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα όταν τη δει.

Άρα το χρήσιμο ερώτημα δεν ήταν ποτέ αν η σήμανση είναι σωστή. Ήταν πόσες φορές έρχεται πραγματικά καθένας από όσους κάνουν λήψεις, ένα ερώτημα που μόνο το αρχείο καταγραφής μπορεί να απαντήσει — και, αφού απαντήθηκε, το έντιμο συμπέρασμα είναι ότι η ενδεκαπλή ανίχνευση κοστίζει μισό τοις εκατό και πρέπει να μείνει όπως είναι.