Waar een teller past op een Blogspot-blog
Blogspot huisvest nog steeds veel persoonlijke en gemeenschapsblogs, vaak met strakke structurele beperkingen. Het platform beperkt eigen HTML tot aangewezen onderdelen, waardoor de plaatsing van een afbeeldingsteller een wezenlijke ontwerpkeuze wordt.
Waar HTML überhaupt toegestaan is
De lay-outbewerker is de plek waar eigen markup aanvaard wordt, en hij aanvaardt het in maar één vorm: een vak dat gadget heet, waarvan één soort rauwe HTML aanneemt. De themabewerker aanvaardt meer, maar een vergissing daar treft elke pagina tegelijk, en die ongedaan maken is niet altijd voor de hand liggend.
Een gadget is een genoemd vak dat het thema zelf positioneert. Het komt met een eigen kop, een eigen marge en de breedte die het omringende onderdeel toevallig heeft. Alles wat erin gezet wordt, erft dat allemaal, en daarom ziet dezelfde teller er in twee onderdelen van hetzelfde blog anders uit.
Waarom de zijkolom het verkeerde vak is
Een teller in een smalle zijkolom zetten veroorzaakt vaak verstoringen in de opmaak. Op mobiele apparaten worden zijbalken helemaal naar onderen geduwd, en een breed tellerontwerp kan de beschikbare kolombreedte overschrijden, wat leidt tot horizontaal scrollen.
De zijkolom is het smalste onderdeel dat een Blogspot-thema biedt, en het is het eerste dat opnieuw ingedeeld wordt. Een tellerontwerp dat breder is dan die kolom, krimpt niet om te passen; het steekt uit, en de pagina wordt over haar hele lengte zijwaarts scrollbaar, niet alleen naast de afbeelding.
Er is een tweede reden, en het is degene die te laat opgemerkt wordt. Op een telefoon wordt de zijkolom onder de berichten geplaatst, en dat is precies waar de voettekst al staat. De teller belandt dus hoe dan ook naast de voettekst, en heeft onderweg een opmaakprobleem veroorzaakt.
Waarom de voettekst standhoudt
De voettekst is steevast de betrouwbaarste plaats. Ze zorgt ervoor dat het beeldelement pas laadt nadat de hoofdinhoud bereikbaar is, wat elke verstoring van het lezen voorkomt terwijl het bezoek toch nauwkeurig wordt vastgelegd.
Het praktische deel is kort genoeg om zonder plaatjes op te schrijven. Voeg een HTML-gadget toe, plak de tag erin, laat de titel van de gadget leeg zodat er geen losse kop verschijnt, sleep hem naar het laagste onderdeel dat de lay-out biedt, en sla op. Verder hoeft er niets te veranderen.
Er staan hier met opzet geen schermafbeeldingen. De lay-outbewerker is door de jaren heen meermaals opnieuw getekend, en een plaatje van de versie van vorig jaar is erger dan helemaal geen plaatje: het stuurt een lezer op zoek naar een knop die verplaatst is. De namen zijn wel gebleven — lay-out, gadget, HTML — en namen overleven een herontwerp beter dan schermafbeeldingen.
De beperking blijkt echt maar klein. Eén vak, één keer plakken, en de plaatsingsvraag is beslecht voor zolang het blog bestaat. Dat is een eerlijke ruil op een platform dat verder heel weinig te beslissen overlaat.