Hoe wij elke vertaling nakijken

Deze blog heeft 64 berichten in elf talen: 704 regels en ongeveer 2,2 miljoen tekens. Geen bericht ontbreekt in enige taal, en dat is een bewering die alleen iets betekent als er iets is dat haar afdwingt.

Dat is er. Voordat een vertaalde regel wordt weggeschreven, wordt hij tegen het Engelse origineel gehouden, en een regel die zakt wordt helemaal niet weggeschreven — hij wordt gemeld en aan een mens overgelaten om naar te kijken.

Waar elke controle voor is

Dezelfde verwijsdoelen. Een intern pad mag bij het vertalen niet veranderen: /privacy blijft /privacy in elke taal, en het taalvoorvoegsel komt er bij het tekenen voor. Een vertaler — mens of niet — die behulpzaam een pad lokaliseert, levert een link op die nergens uitkomt.

Dezelfde plaatshouders. Sommige berichten dragen cijfers die bij het bouwen van de pagina worden ingevuld, zodat ze niet kunnen verouderen. Een vertaling die er een laat vallen, verliest een getal; een die er een verzint, levert een accolade midden in een zin op.

Hetzelfde aantal per tag. Niet alleen sluitende tags — hetzelfde aantal als in het Engels. Dit is de controle die haar plaats verdient: een verloren tabelrij, een weggevallen lijstitem of een ontbrekend diagram is voor elke andere test onzichtbaar, want het resultaat is nog steeds geldige HTML die prima leest.

Een lengte binnen een band. Tussen de helft en tweeënhalf keer het Engels. Talen verschillen werkelijk in lengte, dus de band is breed; wat hij vangt, is een vertaling die halverwege is opgehouden.

Wat hij ving, en wat hij ten onrechte ving

Een echte vangst: een Franse vertaling kwam binnen met vier benadrukte woorden waar het Engels er drie had, omdat een ontkenning in twee stukken gemarkeerd was. Er zag niets er verkeerd uit. Het aantal wel.

Twee valse alarmen, allebei op dezelfde dag, allebei leerzaam.

Het eerste: een bericht citeert een regel CSS, en CSS eindigt op }}. De accoladecontrole telde elke {{ en elke }}, dus zakte elke vertaling van dat bericht terwijl er niets mis was. Een }} zonder {{ kan geen kapotte plaatshouder zijn — plaatshouders beginnen met {{ — dus wordt nu alleen de openende kant geteld.

Het tweede: <rect/> en <path/> hebben geen sluitende tag, dus een balanstest meldt ze voor altijd als onevenwichtig. Lege elementen worden nu geteld in plaats van uitgebalanceerd.

Allebei kostten ze een ronde werk, en allebei waren ze de controle die te streng was in plaats van te los. Dat is de betere richting om in te zakken, maar hij is niet gratis: een controle die wolf roept, wordt losser gezet door wie haast heeft, en dan is ze er niet wanneer het ertoe doet.

De test die het zwaarst woog

Toen er diagrammen aan de berichten werden toegevoegd, is de tagcontrole uitgebreid om ze te dekken. In plaats van daarop te vertrouwen is de controle getest: er is met opzet een diagram uit één vertaling gewist en de importeur is gedraaid.

Hij meldde precies wat er weg was — het diagram, zijn tien bijschriften, zijn vier rechthoeken, zijn zeven paden — en weigerde de regel weg te schrijven. Het diagram is teruggezet en de controle kwam er weer door.

Dat kostte twee minuten. Een controle waarvan nooit iemand heeft zien zakken, is een controle die wordt aangenomen, en aannemen is juist het ding waarvoor dit alles bestaat.