Μια επίσκεψη δεν είναι ένας άνθρωπος

Μια θεμελιώδης παρανόηση στην ανάλυση επισκεψιμότητας είναι η ταύτιση κάθε καταγεγραμμένου αιτήματος εικόνας με ένα ξεχωριστό άτομο. Για να καταλάβει κανείς πώς καταγράφουν τη δραστηριότητα τα συστήματα καταμέτρησης, πρέπει να διακρίνει τα τεχνικά συμβάντα από την ανθρώπινη παρουσία.

Ένα άτομο, πολλά αιτήματα

Κάθε φορά που ένα πρόγραμμα περιήγησης φορτώνει μια ιστοσελίδα, ζητά ξεχωριστά όλους τους ενσωματωμένους πόρους. Αν ένας επισκέπτης ανοίξει πέντε διαφορετικές υποσελίδες, ο διακομιστής καταγράφει πέντε ξεχωριστά αιτήματα αρχείου. Αντίθετα, πολλά άτομα που μοιράζονται έναν εταιρικό υπολογιστή ή ένα οικιακό δίκτυο μπορεί να προκαλούν αιτήματα που εμφανίζονται ομαδοποιημένα κάτω από μία ενιαία δικτυακή ταυτότητα.

Η αντίστροφη περίπτωση είναι εξίσου συνηθισμένη και λιγότερο προφανής. Ένα νοικοκυριό με τέσσερα άτομα πίσω από μία σύνδεση, ένα σχολείο με διακόσιους μαθητές πίσω από μία, ένα εταιρικό γραφείο – όλα φτάνουν με μία μόνο διεύθυνση δικτύου. Ένας μετρητής που θα προσπαθούσε να το διορθώσει αυτό θα έπρεπε να μαντέψει, και η εικασία είναι χειρότερη από τη μέτρηση.

Τι προκαλεί αίτημα χωρίς αναγνώστη

Επιπλέον, αυτοματοποιημένοι έλεγχοι στο παρασκήνιο, η προφόρτωση σελίδων από το πρόγραμμα περιήγησης και οι αναγνώστες ροών RSS μπορούν να προκαλέσουν αιτήματα εικόνας χωρίς να δει ποτέ άνθρωπος την ορατή σελίδα. Αυτές οι αυτοματοποιημένες συμπεριφορές αναμειγνύονται με την υπόλοιπη καταγραφή, οπότε οι αριθμοί αντικατοπτρίζουν αλληλεπιδράσεις μεταξύ μηχανών και όχι μια άμεση απογραφή ανθρώπων.

Η προφόρτωση αξίζει μια δική της πρόταση, επειδή είναι αόρατη και από τις δύο πλευρές. Ένα πρόγραμμα περιήγησης που περιμένει ότι θα ανοιχτεί η επόμενη σελίδα μπορεί να τη φορτώσει εκ των προτέρων, μαζί με την εικόνα. Αν ο αναγνώστης δεν κάνει ποτέ κλικ, η σελίδα μετρήθηκε χωρίς να τη δει κανείς. Τίποτα δεν δυσλειτούργησε· το πρόγραμμα περιήγησης έκανε ακριβώς αυτό για το οποίο φτιάχτηκε.

Τι είναι τελικά ο αριθμός

Η αναγνώριση αυτής της διάκρισης αλλάζει τον τρόπο που ερμηνεύονται τα στατιστικά. Ένας μετρητής παρέχει έναν αντικειμενικό δείκτη της δραστηριότητας και της συχνότητας παράδοσης περιεχομένου· είναι λειτουργικό όργανο μέτρησης και όχι καταμέτρηση κεφαλών.

Η χρήσιμη αλλαγή οπτικής είναι να σταματήσετε να διαβάζετε τον αριθμό ως καταμέτρηση ατόμων και να τον διαβάζετε ως καταμέτρηση παραδόσεων. Λέει πόσο συχνά δόθηκε η σελίδα. Αυτό είναι ένα πραγματικό μέγεθος, μετριέται αντί να εκτιμάται, και δεν γίνεται λιγότερο αληθινό επειδή δεν είναι απογραφή.

Έχει επίσης την ιδιότητα που μετρά περισσότερο με τον καιρό: είναι συνεπής με τον εαυτό του. Όποια κι αν είναι η αναλογία αιτημάτων προς άτομα, μένει περίπου η ίδια από μήνα σε μήνα, οπότε ένας διπλασιασμός του αριθμού εξακολουθεί να σημαίνει ότι διαβάζεται περίπου διπλάσιο περιεχόμενο.

Γι’ αυτό η σύγκριση που αξίζει να γίνεται είναι πάντα εσωτερική. Αυτός ο μήνας με τον προηγούμενο, αυτό το άρθρο με εκείνο, αυτή η σεζόν με την προηγούμενη – ποτέ αυτός ο μετρητής με έναν αριθμό από άλλο εργαλείο, που μετρά κάτι άλλο με την ίδια λέξη.