Ένας μετρητής ή ένας ανά σελίδα

Η επιλογή ανάμεσα σε ένα ενιαίο σύνολο επισκεπτών για ολόκληρο τον ιστότοπο και σε ξεχωριστούς μετρητές για μεμονωμένες υποσελίδες διαμορφώνει άμεσα τα στατιστικά που προκύπτουν. Οι δύο μέθοδοι εξυπηρετούν εντελώς διαφορετικές ανάγκες ανάλυσης.

Τι απαντά ένας αριθμός

Ο ενιαίος μετρητής απαντά σε ένα ερώτημα και το απαντά καλά: αν ο ιστότοπος διαβάζεται στο σύνολό του και αν αυτό αλλάζει. Είναι ο αριθμός που ανήκει σε μια ετήσια αναφορά, και ο μόνος που μένει συγκρίσιμος από χρόνο σε χρόνο, επειδή δεν εξαρτάται από το ποιες σελίδες έτυχε να υπάρχουν εκείνη την εποχή.

Ένας ενιαίος μετρητής για όλο τον ιστότοπο λειτουργεί ως γενικό παρατηρητήριο της συνολικής δραστηριότητας. Η εγκατάσταση είναι ιδιαίτερα απλή: αρκεί ένα απόσπασμα HTML σε ένα κοινό στοιχείο του προτύπου, όπως το υποσέλιδο του ιστότοπου, και όλη η κίνηση συγκεντρώνεται σε έναν κεντρικό δείκτη.

Έχει όμως και έναν έντιμο περιορισμό. Μια άνοδος κατά ένα πέμπτο μέσα σε μια σεζόν λέει ότι κάτι λειτουργεί· δεν λέει τι. Ο ενιαίος αριθμός μπορεί να ξεκινήσει μια διερεύνηση, αλλά ποτέ να την ολοκληρώσει, και σε έναν ιστότοπο με είκοσι σελίδες αφήνει τις δεκαεννέα χωρίς εξήγηση.

Τι απαντούν περισσότεροι

Αντίθετα, η ανάθεση ξεχωριστών μετρητών σε συγκεκριμένα άρθρα ή συλλογές φωτογραφιών απομονώνει την προσοχή που λαμβάνει το καθένα. Ωστόσο, η διαχείριση δεκάδων ασύνδετων μετρητών προκαλεί γρήγορα σύγχυση και γίνεται όλο και δυσκολότερη καθώς ο ιστότοπος μεγαλώνει με τον καιρό.

Περισσότεροι μετρητές απαντούν στο ερώτημα που ο ενιαίος δεν μπορεί. Αν η συλλογή φωτογραφιών, το πρόγραμμα εκδηλώσεων και η σελίδα με την ιστορία έχουν η καθεμιά τη δική της καταμέτρηση, η διαφορά ανάμεσά τους δείχνει ποια από τις τρεις διαβάζεται – και αυτό είναι ένα ερώτημα που συνοδεύεται από απόφαση, επειδή ο κόπος μπορεί να μεταφερθεί αλλού.

Η σύγκριση λειτουργεί μόνο αν οι μετρητές εγκαταστάθηκαν την ίδια στιγμή. Δύο μετρητές που ξεκίνησαν με διαφορά ενός έτους δεν είναι συγκρίσιμοι, και καμία αριθμητική εκ των υστέρων δεν το διορθώνει αυτό: ο παλαιότερος απλώς έχει ένα έτος αριθμών που ο άλλος δεν έχει.

Πού παύει να διαβάζεται

Υπάρχει ένα όριο, και είναι χαμηλότερο απ’ ό,τι περιμένει κανείς. Τρεις ή τέσσερις μετρητές είναι μια σύγκριση. Δώδεκα είναι μια λίστα που δεν διαβάζει κανείς, και τριάντα είναι μια εργασία συντήρησης: κάθε νέα σελίδα θέτει το ερώτημα αν χρειάζεται δικό της μετρητή, και κάθε σελίδα που αφαιρείται αφήνει πίσω της μια καταμέτρηση που δεν αναφέρεται σε τίποτα.

Υπάρχει μια χρήσιμη ενδιάμεση λύση. Ένας μετρητής στο κοινό πρότυπο δίνει το σύνολο, και ένας δεύτερος στη μία σελίδα της οποίας η τύχη είναι πραγματικά αβέβαιη – τη συλλογή φωτογραφιών, τη νέα ενότητα, τη σελίδα για την οποία κάποιοι διαφώνησαν – δίνει τη σύγκριση, χωρίς να μετατρέπει τη μέτρηση σε γραφειοκρατία.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι ποια μέθοδος είναι καλύτερη αφηρημένα. Είναι πόσα ξεχωριστά ερωτήματα υπάρχουν πράγματι να τεθούν, και στους περισσότερους μικρούς ιστοτόπους η ειλικρινής απάντηση είναι ένα, περιστασιακά δύο. Οι μετρητές κοστίζουν λίγο, η προσοχή όμως όχι, και ο δεύτερος πρέπει να κερδίσει τη θέση του όπως την κέρδισε ο πρώτος.