Tek sayaç ya da sayfa başına bir sayaç

Bir web sitesinin tamamı için tek bir ziyaretçi sayımı tutmak ile her alt sayfa için ayrı sayaçlar kullanmak arasındaki seçim, ortaya çıkan istatistikleri doğrudan belirler. İki yöntem, birbirinden tamamen farklı analiz ihtiyaçlarına hizmet eder.

Tek sayının yanıtladığı soru

Tek sayaç tek bir soruyu yanıtlar, hem de iyi yanıtlar: sitenin bir bütün olarak okunup okunmadığı ve bunun değişip değişmediği. Yıllık rapora konacak sayı budur ve yıllar boyunca karşılaştırılabilir kalan tek sayıdır, çünkü o sırada hangi sayfaların bulunduğuna bağlı değildir.

Sitenin tamamını kapsayan tek bir sayaç, genel etkinliği izleyen bir gösterge işlevi görür. Kurulumu son derece verimlidir: site alt bilgisi gibi ortak bir şablon öğesine konan tek bir HTML yerleştirme kodu yeterlidir ve tüm trafik tek bir merkezî ölçüde toplanır.

Açıkça kabul edilmesi gereken bir sınırı da vardır. Bir mevsim boyunca beşte birlik bir artış, bir şeyin işe yaradığını söyler; neyin işe yaradığını söylemez. Tek sayı bir araştırmayı başlatabilir ama asla bitiremez; yirmi sayfalık bir sitede ise on dokuz sayfa hakkında hiçbir şey söylemez.

Birkaç sayacın yanıtladığı soru

Buna karşılık, belirli yazılara ya da galerilere ayrı sayaçlar atamak, her birine gösterilen ilgiyi ayrı ayrı ölçmeyi sağlar. Ancak birbirinden kopuk düzinelerce sayacı yönetmek kısa sürede karışıklık yaratır ve web sitesi zamanla doğal olarak büyüdükçe bu düzen giderek hantallaşır.

Birkaç sayaç, tek sayacın yanıtlayamadığı soruyu yanıtlar. Fotoğraf galerisi, etkinlik takvimi ve tarihçe sayfası kendi sayımlarını ayrı ayrı tutuyorsa, aralarındaki fark üçünden hangisinin okunduğunu gösterir – ve bu, ucunda bir karar olan bir sorudur, çünkü emek başka yere kaydırılabilir.

Bu karşılaştırma ancak sayaçlar aynı anda kurulduysa işe yarar. Bir yıl arayla başlatılan iki sayaç karşılaştırılamaz ve sonradan yapılacak hiçbir hesap bunu düzeltemez: eski olanda, diğerinde bulunmayan bir yıllık sayım vardır, hepsi bu.

Okunabilirliğin bittiği yer

Bir eşik vardır ve beklenenden düşüktür. Üç ya da dört sayaç bir karşılaştırmadır. On iki sayaç kimsenin okumadığı bir liste, otuz sayaç ise bir bakım işidir: her yeni sayfa kendi sayacına ihtiyacı olup olmadığı sorusunu doğurur, kaldırılan her sayfa da artık hiçbir şeye karşılık gelmeyen bir sayım bırakır.

İşe yarar bir orta yol vardır. Ortak şablondaki bir sayaç toplamı verir; akıbeti gerçekten belirsiz olan tek sayfadaki ikinci bir sayaç ise – galeri, yeni bölüm, birilerinin üzerinde tartıştığı sayfa – ölçümü bir yönetim işine dönüştürmeden karşılaştırmayı sağlar.

Dolayısıyla asıl soru, soyut olarak hangi yöntemin daha iyi olduğu değildir. Asıl soru, gerçekte sorulacak kaç ayrı soru bulunduğudur; çoğu küçük sitede dürüst yanıt birdir, ara sıra da ikidir. Sayaçlar ucuzdur ama dikkat ucuz değildir; ikinci sayaç da yerini tıpkı birincisi gibi hak etmek zorundadır.