Eski kullanıcılarımıza neden e-posta göndermiyoruz

Bu hizmetin sayaç tablosunda 4.148 e-posta adresi var. Bunlar son yirmi yılda oluşturulmuş sayaçlara ait; o zamanlar sayaçla birlikte bir adres alanı gelirdi ve insanlar onu doldururdu.

Üç kişi e-posta almak istediğini bildirdi.

Bu yazının tamamı bu iki sayıdan ibaret. Aradaki fark kapatılması gereken bir sorun değil. Tasarım gereği böyle.

Bir adrese sahip olmak onu kullanma izni vermez

Adresler belirli bir amaçla toplandı — bir sayaca yeniden erişebilmek için — ve bu amaç değişmedi. Değişen, hizmetin artık makul olarak gönderebileceği şeylerin olması: haftalık bir özet, bir kilometre taşı, bir sayacın sustuğuna dair bir uyarı.

Bunların her biri savunulabilir bir mesaj. Sayacı olan biri, sayacının üç hafta önce saymayı bıraktığını muhtemelen bilmek ister. Bir kurtarma alanını posta listesine dönüştüren akıl yürütme tam olarak budur ve daha ilk adımda yanlıştır: o kişi bu alanı, kendisiyle iletişime geçilsin diye değil, yeniden erişebilmek için doldurdu.

Bu yüzden ikinci bir tablo var. Bir adres bu tabloya ancak sahibi, kendi açtığı bir sayfada e-posta almak istediğini onayladığında girer. Bu tabloda olmayan hiç kimseye hiçbir şey gönderilmez. Bugün tabloda dört bin yüz kırk sekiz kişiden yalnızca üçü var.

İstek üzerine, asla kendiliğinden

Buradan çıkan kural, akılda tutulacak kadar kısa: eski adreslere yalnızca bir isteğin yanıtı gidebilir; onlara hiçbir zaman kendiliğinden yazılmaz.

Kurtarma isteği çalışır. İstatistiklerinin bağlantısını kaybeden biri adresini yazar ve adres eşleşirse bir mesaj gönderilir — çünkü o kişi bunu otuz saniye önce, kendi eylemiyle istemiştir. Adres burada tam da toplandığı iş için kullanılıyor.

Aynı adrese haftalık bir özet göndermek ise aynı kılığa girmiş bambaşka bir şeydir. Bunu isteyen olmadı. İşe yarayacak olması rıza değildir; adresin elimizde olması ve hâlâ çalışması da rıza değildir.

Bunun bedeli

Bedel konusunda açık konuşmakta yarar var, çünkü bedel gerçek. Üç onaylı adres, bozuk sayaçlar konusunda insanları uyarmak için yapılmış bir özelliğin şu anda yalnızca üç kişiyi uyarabileceği anlamına geliyor. Bekçi çalışıyor, e-posta çalışıyor, metin on bir dile çevrildi ve okuyan kitle üç kişi.

Bu bir başarısızlık gibi görünüyor; öyle olmamasının nedenini söylemeye değer. Alternatif — hiç istememiş dört bin kişiye, abone olabileceklerini söylemek için bir kez yazmak — tek bir mesaj. Muhtemelen işe yarardı. Ama sonunda spam yapan diye anılan her hizmetin ilk gönderdiği mesaj da tam olarak budur, üstelik tam da bu gerekçeyle.

Bu sayı, biri kendini oraya eklemeyi seçtiğinde artar ya da hiç artmaz. İki sonuç da kabul edilebilir. İstemeyen insanlara e-posta göndermek, e-posta ne kadar iyi olursa olsun, bunlardan biri değildir. Geri dönmenin bir yolu var; yalnızca ters yönde işliyor. /recover bir sayaç numarası ile sayacın bulunduğu sayfanın adresini alır, sayfada hem bir saat geçerli bir işaretin hem de sayacın kendisinin bulunduğunu denetler ve yönetim bağlantısını teslim eder. Ne bir hesap ne de kayıtlı bir adres gerekir — bu önemli, çünkü 166.481 sayacın yalnızca 4.148 tanesinde kayıtlı adres var.